خدا زیاد
کنه اورژانسها و بیمارستانها و کلینیکهای 24 ساعته این شهر را !
معلوم نیست اگه همین چند تا مراکز عمومی درمانی در سطح شهر نبود چه بلایی سر اون بنده خداهایی می آمد که توی این سرما پهلوهاشون چاییده و گلاب به روتون نیاز به دست به آب و مستراح پیدا کرده اند . حداقل در این جور جاها به روی همه بازه و حداقل یک فقره دستشویی عمومی توی راهروهاشون پیدا می شه !
بیچاره
کسی که توی اتوبان و بزرگراه دچار مشکل بشه . سر تا ته بزرگراههای این شهر هیچ جا پیدا نمی شه که با خیال راحت طرف خودش را خالی کنه . باز
حالا وضع افراد ذکور جامعه بهتره . خیلی که فشار بیاد ماشین را می زنند کنار و درش
رو باز می کنند و وانمود می کنند دارند دنبال یک شیء گمشده می گردند و ...
ولی وای
به حال اناث جامعه . به 1001 دلیل ( که مجبورم سانسور کنم !) نمی تونند کاری کنند
و از شدت استیصال به گریه می افتند .
باز اگه
روز باشه و داخل شهر باشی شاید فرجی بشه و مشکل حل بشه . مثلا مرکز فروشی اون
اطراف باشه یا اینکه چشمت به جمال یک مدرسه ( ترجیحا دخترانه ) روشن بشه که درش هم
باز باشه ، امیدی به نجات خواهد بود .
البته دور مراکز فروش را باید این روزها درز گرفت . چرا ؟
چون
تصورش را بکنید ، توی اون وضعیت که چشمتون هیچ جا رو نمی بینه و با سرعت نور دارید
به سمت پاساژ حرکت می کنید خدای ناکرده اگه روسریتون عقب بره یا اینکه باد بزنه
مانتوتون کوتاهتر به نظر بیاد قبل از اینکه چشمتون به جمال دستشویی روشن بشه
گرفتار گشت ارشاد می افتید و چون حالتون بده ممکنه یک کم درشت جواب بدهید و ... خلاصه به مقصود نرسید !
ترجیحا
فعلا اورژانسها و بیمارستانها و کلینیکها مکانهای امن و مناسب برای قضای حاجت
هستند . باور نمی کنید ؟
یک روز
جمعه وسط خیابان شریعتی یکی از همراهان ما دچار همین معضل شد . بنده خدا از شدت
استیصل سرخ و سفید می شد و مشتهاش رو فشار می داد . هر جا چشم می انداختیم دریغ از
یک دستشویی عمومی بود نا اینکه با خوشحالی فریاد زد : اورژانس بیمارستان ! و با
سرعت برق و باد به آن سمت دوید .
یکی از
آشنایان تعریف می کرد زمانی که خانمش باردار بود هر بار که از سونوگرافی بر می
گشتند بین راه ناچار می شدند به یکی از یستگانشان که خانه اش در مسیر بود سر بزنند
و صله رحم کنند !
البته
فکر کنم وضع شهرهای دیگر نیز از لحاظ کمبود دستشویی های عمومی شبیه تهران باشد .
اگر
شما هم وسط خیابان و بزرگراه نیاز مبرم به دستشویی پیدا کنید چه می کنید ؟
درباره وبلاگ
کارشناس ارشد مهندسی شیمی هستم. زمانی نوشتن این وبلاگ را شروع کردم که فهمیدم زندگی یعنی مجموعه تمام لحظات تلخ و شیرین زندگی. قصد داشتم تا از این لحظه ها بنویسم اما هر از چندگاهی اینجا غر زدم و گلایه هم کردم. ولی در هر حال پیمانی را که با خود بستم که وقایع زیبا و تلخ زندگی را تصویر کنم هنوز فراموش نکرده ام ...
آرشيو مطالب
آخرين مطالب
پيوند ها
پيوندهاي روزانه
